อันที่จริงการเที่ยวแต่ละครั้งมันก็แตกต่างกันไปหลากหลายแบบ และแต่ละสถานที่ผมก็จำมันได้เป็นอย่างดี สถานบันเทิงแบบที่ผมจะกล่าวนี้มันแตกต่างจากที่อื่นๆตรงที่ว่า สถานที่นี้มีศิลปะในตัวมันเอง และการที่ผมได้มาเจอกับสถานที่แบบนี้มันเป็นความบังเอิญอย่างยิ่ง

น่าแปลกใจที่เมื่อคืนนี้เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไม่สามารถบั่นทอนการรับรู้ของผมลงได้ และก็เป็นที่น่าเสียดายตรงที่เวลาที่เราเดินทางมาถึงนั้นมันดึกพอสมควรแล้ว ทำให้ได้ทำเลการรับฟังดนตรีที่ยังไม่ดีพอ แต่ด้วยระบบเสียงของร้านที่ดีทำให้ผมได้ฟังดนตรีอ่างไม่ลำบากหูเท่าใดนัก

ที่ผมเพ้อไปมากมายถึงเรื่องเมื่อคืนก็เพราะอยากจะบอกว่า แม้สถานที่ๆเราคิดว่ามันไม่ดี แต่มันดีมากๆ แม้สถานที่ๆเราคิดว่ามันเป็นแค่ตัวเลือกตัวหนึ่ง แต่ลองสัมผัสแล้วเราก็จะเลือกมันอีก มันเป็นความผูกพันของผมและสถานที่แห่งหนึ่งที่ผมพอใจอย่างสูง

ก่อนก้าวแรกที่ผมจะเดินเข้าไปในผับ ผมคิดว่าดนตรีแบบนี้จะสนุกเหรอวะ มันเป็นการเท่ากับว่าการสร้างอคติก่อนหน้า จะทำให้เราพลาดโอกาสสร้างมิตรภาพที่เราอาจคาดไม่ถึง ต่อไปผมคงไม่ปิดกั้นตัวเองด้านความคิดในการเดินทางไปสถานที่ต่างๆอีก

เพลโตเคยกล่าวไว้ในหนังสือเรื่อง อุตมรัฐ ว่า “ดนตรีจะทำให้คนยังเป็นคน และความรู้จะทำให้คนเป็นคนที่สมบูรณ์”

ผมพอรู้แล้วหล่ะว่าดนตรีทำให้คนเป็นคนได้อย่างไร? ก็เพราะว่าการที่คนใฝ่หาความรู้นั่นก็เหมายถึงการที่คนเราต้องเลือกอะไรให้กับตัวเอง หาความรู้ใส่ตัวเอง หาสิ่งที่ดีๆให้กับตัวเอง แต่การที่คนเรามีดนตรีนั้นจะเป็นการทำให้สัตว์สังคมอย่างมนุษย์ได้ทำหน้าที่ตามธรรมชาติ ได้แบ่งปันความสุขให้กับคนอื่นได้ ร่วมกันรับความสุขได้ และที่สำคัญตัวเราเองนั่นแหละที่สามารถได้รับความสุขอย่างเต็มๆ

ซึ่งเมื่อคืนนี้ผมก็ได้พบกันคนที่มาฟังดนตรีเหมือนๆกัน และสามารถเต้นรำได้อย่างสนุกสนานร่วมกัน นั่นก็หมายความว่าดนตรีทำให้ผมพบกับคนที่มีความชอบในดนตรีเหมือนๆกัน อันเป็นการที่ทำให้คนอย่างผมยังมีความเป็นคน

มันเป็นการเดินทางของมิตรภาพที่หาไม่ได้จากการใช้ชีวิตประจำวัน และเป็นการเดินทางของคนชอบศิลปะทางด้านดนตรีมารวมกัน เพื่อใช้ดนตรีนี้สร้างชีวิตของคนๆหนึ่งให้เค้าได้มีชีวิตสมบูรณ์ และจงจำไว้ว่าการสร้างอคติจะทำให้เส้นทางของมิตรภาพนั้นถูกปิดกั้นลง